โคลอน
เคยคิดว่าเธอเป็นดั่งภาพฝัน
พอตื่นพลันทุกอย่างก็เลือนหาย
กลับมาอยู่ในโลกแสนเดียวดาย
ของอีกปลายขอบฟ้าที่เลือกเดิน
บอกตัวเองทนได้มิต้องห่วง
ทุกสิ่งล่วงเลยผ่านความห่างเหิน
จนวันนี้รู้จักกล้าเผชิญ
ความบังเอิญที่พัดหวนกลับมา
มองกระจกเห็นภาพเงาเคลื่อนไหว
เป็นผู้ใหญ่ซะทีนะเราหนา
ละลายความเย็นชืดแลเฉยชา
คืนชีวิตชีวากลับเหมือนเดิม
เวลาอาจหมุนไปไม่ย้อนกลับ
โลกอาจดับก่อนวันพรุ่งนี้เริ่ม
อยู่ที่ใจเราเองจะต่อเติม
มวลความสุขให้เพิ่มด้วยสิ่งใด
====================
เพลงประกอบ จ้องตากับความเหงา - ลานนา
ภาพประกอบจากเว็บ http://cartoon.nong3narak.com/การ์ตูนเกาหลี.html
2723
10
0
หน้าส่วนตัว
