อ.วรศิลป์
เงินค่าขนมที่ได้รับพ่อแม่กำชับวิธีใช้ยามหิวให้ซื้อกินไปจำไว้อย่าซื้อของเล่นแต่พ่อห่างไกลสายตาเหลียวซ้ายแลขวาใครไม่เห็นสตางค์ถูกใช้นอกประเด็นแวะร้านของเล่นข้างทางของเล่นมากมายในตู้มองดูอยากได้หลายอย่างปัญหาอยู่ที่สตางค์ซื้อได้หนึ่งอย่างหมดพอดีค่าขนมพ่อแม่ให้มาหมดไปแล้วหนาวันนี้นี่แหละเรื่องจริงที่มีชีวีวัยเยาว์เขลาจังวันนี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ยามใดคิดถึงความหลังเรื่องราวการใช้สตางค์นอกลู่นอกทางบางคราวอดนึกแปลกใจไม่หายทำไมทำเช่นนั้นเล่าคงเพราะด้วยใจวัยเยาว์คิดเอาแต่สนุกอย่างเดียวผู้ใหญ่หลายคนทำงานมือกร้านหน้าดำหน้าเขียวกว่าจะได้กินได้เคี้ยวหมดเรี่ยวแรงไปมากมายแต่ครั้นพอได้เงินมาใช่ว่าจะรู้ใช้จ่ายอบ