คืนนี้ฟ้ามืดมิด ฉันมีสิทธิแค่เฝ้ามอง มิอาจเอื้อมมือจอง เป็นเจ้าของ...เพียงแสงจันทร์ อยู่ไกลเกินไขว่คว้า สุดปัญญาเกินจะฝัน หากยังเฝ้ารอจันทร์ เผื่อสักวันเจ้าหันมา แม้นรัก มิรับรู้ ยังรักอยู่...คะนึงหา ผ่านนานกาลเวลา ฤาเยียวยา..ได้ถึงใจ เห็นไหม..หนอเจ้าจันทร์ ขาดเธอนั้นเป็นไฉน โลกมืด ไร้อุ่นไอ คนอยู่..ไร้ ซึ่งชีวา..