อาฮุย
ตะวันลับ ลาล้าง จากท้องฟ้า
เดือนดารา เริ่มส่อง ท้องฟ้าใส
คิดถึงใคร บางคน ที่มิไกล
แต่ไม่อาจ ใกล้ใจ ได้ผูกพัน
เห็นพระจันทร์ ลอยอยู่ ซึ่งบนฟ้า
หากตัวข้า ขอซึ่ง สิ่งคิดฝัน
มิรู้จันทร์ ยินเสียง เพ้อรำพัน
อยากขอจันทร์ ให้ฉัน ได้ใกล้เธอ
อยากขอเพียง เธอยิน เสียงร่ำร้อง
ให้กึกก้อง ว่ายังห่วง เธอเสมอ
แม้ความจริง มิอาจหวัง ได้รักเธอ
ก็ยังเผลอ แอบฝันไป ไกลแสนไกล
เธอรักใคร ฉันก็รู้ อยู่เต็มอก
ใจระทก หกริน น้ำตาไหล
ยิ่งรู้เขา ทำเธอ เจ็บปวดใจ
ก็แล้วใคร จะไป จากเธอลง
เพราะยังคง ห่วงอยู่ เขารักไหม
เหมือนที่ใจ ฉันรัก มิใช่หลง
หากว่าเขา รักเธอ อย่างซื่อตรง
ฉันก็คง เลิกพะวง ปลงรักเธอ