ผู้หญิงไร้เงา
เจ็บนักกับรักนี้
ที่คนดีทำเมินเฉย
เหมือนคนไม่คุ้นเคย
ทั้งที่เอ่ยว่ารักกัน
เจ็บนักกับรักนี้
ที่คนดีไม่สนฉัน
แต่ใยให้จำนรร
ว่ารักมั่นนิรันดร
เจ็บนักกับรักนี้
ที่คนดีทำปวดหมอง
ทำให้ใจเนืองนอง
เฝ้าร่ำร้องฟ้องน้ำตา
เจ็บนักกับรักนี้
ที่คนดีไม่ห่วงหา
ทิ้งไว้ให้วิญญา
มีน้ำตามาชื่นชม
เจ็บนักกับรักนี้
ที่ทวีความขื่นขม
ร้าวรวดปวดอารมณ์
จนระทมขื่นขมใจ
เจ็บนักกับรักนี้
ที่คนดีมิหวั่นไหว
ยอมจากพรากร้างไกล
ทั้งที่ใจเรารักเธอ
เจ็บนักกับรักนี้
ที่ทุกทีมีแต่เก้อ
แต่ใจใฝ่พบเจอ
อยากมีเธอเสมอมา
เจ็บนักกับรักนี้
ที่คนดีไม่เห็นค่า
ทิ้งไว้ให้ระอา
เหมือนดอกหญ้าข้างริมทาง