หมึกมรกต
น้อมจันทร์สู่ใจ
เหม่อมอง
จ้องจันทร์
เพ้อฝันร่ำไป
เหลียวมองจ้องใจ
เห็นความเคลื่อนไหว
แห่งอารมณ์
บนวิถีเก่าเก่าเช้ายันค่ำ
ลำนำมารร้ายร่ายรำอยู่
อัตคัดรันทดหมดทางสู้
เธอยืนอยู่โดดเดี่ยวอย่างเดียวดาย
เธอ...ผู้เหม่อลอย
นั่งหงอยหงอยเศร้าหมองและร้องไห้
กักขฬะเกาะกุมสุมทรวงใน
เธอหวั่นไหวสิ้นหวังจนพังภินท์
กฎแห่งกรรม...อันธรรมดา
รู้ไหมว่าเธอลืมกฎจนหมดสิ้น
ตื่นลืมตาเพื่อเผาไหม้ไฟทมิฬ
แล้วมลทินทุกข์รันทดจะลดละ
นั่น...ดอกบัวกำลังบาน
นกขับขานเสรีเพลงอิสระ
แลประสบพบวิมุตเพรงพุทธะ
ดอกไม้จะชื่นหวานบานในใจ
น้อมจันทร์สู่ใจ
เหม่อมอง
จ้องจันทร์