บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
ยังจำได้ไร่นาข้าเคยอยู่
เหมือนดังอู่เคยนอนสะท้อนค่า
เมื่อเติบใหญ่ได้จากพรากบ้านนา
ยังหวนหาเสมอไม่เจอนาน
ยามเมื่อฝนหล่นโปรยลมโชยโบก
วิปโยคตกไกลรอยไถผ่าน
ถอนกล้ามัดจัดวางหว่างไม้คาน
ล้มคลุกคลานค้นนาครายังเยาว์
อุ้มกล้าหนักปักดำกรำแดดฝน
สู้อดทนก้มเงยเผยความเก่า
บ่งบอกถึงครึ่งชีวีนี้ไม่เบา
เริ่มจะเล่าความหลังครั้งวานวัน
ลุปลายฝนต้นหนาวคราวลมกลับ
หนาวเริ่มจับนับดาวเมื่อคราวนั่น
เก็บเกี่ยวข้าวออกรวงเร่งช่วงกัน
เดี๋ยวมิทันข้าวแห้งแข่งเวลา
ช่วงหน้าร้อนผ่อนพักจากหว่านไถ
ตามท้องไร่แห้งผากยากปลูกหว่าน
เลี้ยงวัวควายห้วยหนองพร่องกันดาร
แต่ดอกจานบานแย้มพอแจ่มตา
หนุ่มสาวรุ่นกรุ่
2524
4
0
หน้าส่วนตัว
