อัษ สายน้ำไหล
ม่านดอยเอ่ยมานั่งคอยดาวเดีอนเด่นนภาดื่นดึก
มานั่งฟ้งเสียงดาวตกฟ้ากว้างเขาเขียวสูงเทียบเมฆ
ลมโรยเบียดกายสบายตัวมีรั่วดาวล้อมกาย
ทอดยาวสายตาไหวลมโบกพัดพาเสียงป่าก้อง
ทำนองเพลงธรรมชาติพลิ้ววิวจิตใสไรกังวล
ยอมจำนนต่อฟ้าดินที่บ่มเพาะรกรากดวงจิต
คือชีวิตที่ผกผันวันเวลาพาดวงตามองดาวเดือน
เธอคือเพือนฉันมิห่างหายเมื่อกาลเวลาล่วงเลย
เธอยังคงเป็นเธอเจ้าเดือนดาวบนฟ้ากว้างไกล
เธอยังคงอยู่ที่ใจฉันมิเหนื่อยล้ายามตาฉันมีน้ำหลั่งพรู่
เธอยังคงอยู่คู่กายโอบกอดด้วยแสงดาวเดือนพรั่งพราย
เธอยังมิวายชวนเพื่อนคือสายลมมาร้องร่ำเพลงยาว
ให้เธอหลับตาพักผ่อนบนตักนุ่มดังบนเรือนพักกาย
1176
1
0
หน้าส่วนตัว
