ผู้ชายคนเดิม
เขียนตอนตี 2 กว่า ๆ..
ขณะที่ฝนเริ่มโรยตัวลงจากฟ้า.
อีกครั้งหนึ่ง ....
--------------------
------------------------
..เอื้อมไปไม่ถึง
*หัวใจ* .. ซึ่งครั้งหนึ่ง..เคยสัมผัสใกล้
รู้สึกเหมือนวันนี้..กลับไกล
ฉันยื่นมือออกไปคว้าเท่าไหร่..ก็ไม่ถึงอยู่ดี
.
..หรือเวลาจะเปลี่ยนซึ่งทุกสิ่ง
แล้วให้ฉันต้องหยุดนิ่ง..ไว้เพียงแค่นี้
ปล่อยเจ้าของหัวใจ..ดวงที่เคยภักดี
ทิ้งทุกอย่างที่เคยมี..หันเดินจากไป
.
..ยินว่า..* สัญญานั้น..สำคัญ
สองคนจะผูกพัน..ด้วยถ้อยคำนี้ได้
แต่ทำไมนะ..วันนึง..จึงกลับกลาย
ยิ่งฉันเข้าใกล้มากเท่าไร..
..คนของสัญญาก็จะไกล....ไกลเท่าเดิม
.
..อาจเป็นคำพูด..สุดท้าย
กับปลาย