อย่ามาเค้นฉันมากคนปากหนัก คำว่ารักพูดน่ะง่ายแต่ไม่เอ่ย จะเว้นไว้ไม่บอกหรอกทรามเชย ฉันพูดเปรยหลายครั้งยังแง่งอน โทรศัพท์ก็โทรปลุกอยู่ทุกวัน มีของขวัญให้เสมอยามเจอหล่อน นิ่งรับฟังปัญหาอย่างอาทร ก่อนเข้านอนยังกำชับหลับฝันดี ไม่เคยทำกริยาน่าสงสัย ว่าหัวใจจะคิดพรากจากโฉมศรี จะไปไหนบอกให้รู้อยู่ทุกที เคยไหมที่สักนิดติดแคลงใจ คงไม่พอใจหล่อนงอนอยู่อีก ที่ฉันหลีกเลี่ยงคำนั้นเธอฝันใฝ่ ต้องโกหกเสียทีละจะเป็นไร ถามอีกทีจะตอบให้ "ไม่รักเธอ"
1384
10
0
หน้าส่วนตัว
