พัดปลิวพริ้วไหวใบไม้ร่วง แลเห็นดวงดารารายพร่างพรายแสง ระยิบระยับลับตาจนฟ้าแดง ดูคล้ายแสงทางสวรรค์คืนวันเพ็ญ สะพานรักชักนำให้พบหน้า ชื่นชีวาวาจาสั่งเป็นเครื่องเซ่น อธิฐานสาบานใจในยามเย็น สายน้ำเป็นพยานรักระหว่างเรา อร่ามงามจันทราเด่นยามเย็นย่ำ ออกมารำทำหัวใจให้คลายเหงา คืนที่จันทร์กระจ่างฟ้ามองเห็นเงา เงาของเราเฝ้าพะนอคลอคู่กัน แว่วเสียงซอสะล้อดังกังวานก้อง กาสะลองร่วงหล่นงามตามริมนั้น ลอยล่องล่องแม่ปิงกลางคืนจันทร์ เคียงคู่กันเฉกเช่นฉันกับคู่ใจ