*...ณ ริมฝั่ง ของความ ไกลห่าง ฝั่งคิดถึง เฝ้าทวงถาม ความคิดถึง อยู่เงียบ ๆ ในหัวใจ อึงคนึง เคยยินถึง ฝั่งโน้นไหน หรือไม่เคย *...เพราะคิดถึง มิได้หมาย แค่คิดถึง บางครั้งจึง เกินกว่า สามารถเอ่ย บางคราวรู้ ในสิ่งซึ้ง ไม่เคยรู้เลย หลายครั้งเคย เห็นความว่างเปล่า มีตัวตน *...ประสาอะไร กับหัวใจเขา ใจของเรา เดาใจเรา ยังสับสน ตอบคิดถึง มาให้ถึง ให้อึงอล ให้หนึ่งคน มีความหมาย และหายใจ...*