นานนานทีมีเวลามาทายทัก
ให้ประจักษ์รักแน่มีแปรผัน
ถึงจะห่างส่งกลอนบ้างเป็นบางวัน
แต่ใจนั้นไม่ทิ้งร้างจนวางวาย
ภายใต้จิตสำนึกแสนลึกซึ้ง
แรงคิดถึงรุมถามในความหมาย
สำหรับใจสำออยและแสนอาย
แทบจะหลอมละลายยามปรายตา
ฉันเปรียบเทียนที่มีไฟจวนใกล้ดับ
ชีพฝากกับความหวังวันข้างหน้า
อาจโชติช่วงพลิกฟื้นขึ้นอีกครา
ขอวอนอย่าดับมันแค่วันนี้
ขอไฟแห่งศรัทธาส่องมาเพิ่ม
ขอรักเจิมรวงใจให้สุขศรี
จุดความหวังครั้งใหม่ในชีวี
เธอคนดีคงไม่ทำให้ช้ำใจ........