แก้วประเสริฐ
๐ สุดสิ้นหวัง ๐
๐ ดึกแล้วหนอน้องเอ๋ยยากเปรยฟ้า
จะบอกว่าคิดถึงรำพึงหนอ
ฝันเพียงหวังสร้างไว้ให้ใจรอ
มิอาจขอสิ่งหนึ่งซึ้งพอใจ
๐ ยิ่งหวนคิดเหลือล้นปนสิ่งเศร้า
มันปวดร้าวมากมายสุดฝันใฝ่
เพียงหนึ่งครั้งยังคลุ้งมิจรุงใน
เหลือเพียงไว้คนเดียวเปลี่ยวอุรา
๐ น้ำค้างพร่างพรมพรายสายลมพลิ้ว
ยากโลดลิ่วรำพึงซึ่งหวนหา
ใจเจ้าเอยหมกหมุ่นกรุ่นนำพา
ยากจะมาบอกอนงค์หลงเพ้อจินต์
๐ เสียดายสิ่งเคยหวังพังพินาศ
ใจแทบขาดรอนรอนตอนสุดสิ้น
เหลือเพียงฟ้ากับดาวเคล้าชีวิน
คงเหลือกลิ่นบุปผาเคล้ามาลี
๐ ดึกแล้วหนออำลาพาใจอ่อน
ห้วงสะท้อนหลงเพ้อละเมอฉวี
เสียงกังวานผ่านซึ้งคลึงเคล้าฤดี
ดั่งแก้
หน้าส่วนตัว
1379
11
0
