ครูพิม
ใครก็บอกดอกรักบานมักหวานหอม
อุ่นจะห้อมล้อมใจเกิดไฟฝัน
ห่วงจะตามยามใจห่างไกลกัน
ขอบฟ้ากั้นสองใจนั้นได้ฤๅ
รักจะคอยสร้างแรงให้แกร่งกล้า
อีกศรัทธากล้าแกร่งหมดแรงหือ
จะเดินหน้าระวังคอยยั้งมือ
เพราะรักคือสื่อสร้างบนทางใจ
แต่เมื่อรักโรยราถึงคราจาก
เคยรักมากกลับเมินเกินทนไหว
ที่ศรัทธาหมดสิ้นจากจินต์ไป
เหลือซากไว้ให้เห็นเป็นหนามตำ
ยากจะยื้อถือสิทธิ์คิดเคยรัก
จำต้องหักใจข่มแม้ตรมช้ำ
รินน้ำตาคราใดบอกใจจำ
หัวใจร่ำคำใดเล่าได้ยิน
เมื่อมีรักจงถนอมออมรักไว้
ดูแลใจให้ซื่อถือสัตย์ศิล
อย่าเผื่อแผ่รักครองหมองชีวิน
หนึ่งถวิลหนึ่งลา…ช่างน่าชัง
เพียงเผื่อใจให้พออย่าหงอนัก
คราหม