แก้วประเสริฐ
เจ้าพระยาเลือด *
๐ กระแสน้ำลอยลับนับเคลื่อนคล้อย
ฝูงขยะฝอยเกลื่อนล้ำศาสตร์นำถอย
เหล่าสัตว์แร้งต่างจ้องสองตาคอย
หวังพวกน้อยใหญ่พรากจากชีวัน
๐ อันกระแสคลื่นป่วนล้วนสบจ้อง
ฝั่งทั้งสองคล้ายพังสร้างผ่านสรร
สายน้ำฉานด้วยเลือดเชือดเฉือนกัน
สิ่งแปรผันหมุนวนปนคลุ้งคาว
๐ ราวเมฆหมอกดำคลึ้มยากปลื้มจิต
สิ่งวิปริตซ่อนเร้นยากเห็นขาว
ผืนน้ำเรียบใต้น้ำกรุ่นหมุนกราว
ยากจะสาวคืนกลับนับหวั่นคอย
๐ ร้อยปัญญาไขว่คว้าหาทางใหญ่
ปราศยอมใครทุรังหวังคิดสอย
เพื่อคอยวันผันจิตคิดเลื่อนลอย
สายน้ำคล้อยปนสีที่เคลื่อนไป
๐ ไหลสายน้ำเจ้าพระยาพาชื่นฉ่ำ
สู่หมองคล้ำด้วยขยะคละคลุ้งไหว