แก้วประเสริฐ
เสียงหวีดหวิวกิ่งไม้ไหวลมพัดแว่ว
ต้นสนแผ่วกิ่งก้านอ่อนโอนเอนไหว
ใบสนเกลื่อนโรยราดพื้นต้นมากมาย
ดุจดั่งคล้ายพรมธรรมชาติวางเป็นแนว
ปูเสื่อนอนรับลมใต้ต้นบนใบสน
ฟังเสียงลมแลคลื่นซัดฝั่งระลอกแถว
ลมโชยพัดคลื่นกระจายฟองตามแนว
โขดหินแถวตามหาดทรายละลานตา
อารมณ์หนึ่งในฝันพลันลอยกลับ
ให้หวนนับอดีตกาลเวลากลับมาหา
คิดถึงตอนวัยเด็กหวนทวนกลับมา
ถึงเพื่อนยาที่เป็นเด็กทั้งหญิงชาย
การละเล่นเป็นเด็กคือปากเป่ากบ
อันตัวกบคือวงยางหนังทั้งสองฝ่าย
ผู้ชนะยางต้องทับบนยางแล้วเอาไป
ฉันเล่นได้เอายางสอดใส่ในข้อมือ
อีกอย่างหนึ่งคือการเล่นหมากเก็บ
หน้าส่วนตัว
1124
18
0
