แต่งกลอนไม่เพราะจับใจ
เพียงแค่อยากระบายความในให้ใครฟัง
หลายครั้งความทุกข์ถาโถมเข้าประดัง
จนต้องกลับมานั่งครุ่นคิดตั้งมากมาย
บางครั้งความเหงาเข้ามา
ความเศร้า ความเหว่ว้าเข้ากรีดเฉือนร่างกาย
น้ำตาที่เคยแห้งเหือดกลับรินไหล
สิ่งต่างๆ รุมทำร้ายจนเจ็บเกินทน
แค่อยากให้มีใครรับฟัง
ถึงเรื่องราวที่พังใจเสียจน
เกือบมลายหายไปกับสายฝน
ในวันที่ความสับสน.......กัดกินหัวใจ