เห็นใบไผ่ ลอยไหล ในสายน้ำ ไหลลิ่วตาม แรงกระแส น่านนที จับตาจ้อง มองไป ใบไผ่นี้ แปลกสิ้นดี ที่หลุดลอย ออกจากลำ ใบยังอ่อน มากนัก น่ารักด้วย อยากจะช่วย คิดไป ใจถลำ คงไม่ได้ ดั่งคิด จิตระกำ ใช่ใจดำ ถ้าพี่ปล่อย ให้ลอยไป ตัดสินใจ โดดน้ำ ไปเก็บเจ้า ถึงจะหนาว เปียกน้ำ ดำแหวกว่าย ได้เจ้าแล้ว ไผ่น้อย แม่กลอยใจ เก็บเอาไว้ ไปอยู่ คู่ชีวี หวังจะปลูก ขยายพันธุ์ คง เสียเปล่า คงจะเน่า เสียแน่ ไผ่ใบนี้ เอามาใส่ กรอบไว้ จะดูดี อยู่กับพี่ นะน้องไผ่ อย่าใจดำ