ครูพิม
บุญเพรงนำ น้อมจินต์ ถวิลหวัง
ร่มบุญยังร่มรื่นชวนชื่นหวาน
แต่รอยกรรมนำติดประชิตมาน
ในรอยกาล
ผ่านผัน
วันคำนึง
ล่องลอยในความฝันที่ดั้นหา
ด้วยศรัทธาคราไกล
อาลัยถึง
เพียงหนึ่งนัยใคร่ร้อยรอยคำนึง
อีกฟากหนึ่ง
พึงคอย
แม้นรอยคำ
ย้อนยลพจน์รสคำที่พร่ำขาน
พจมานหวานประหนึ่งรสผึ้งฉ่ำ
อาบด้วยหวง
ห่วงหา
พาจดจำ
รสถ้อยย้ำ
นำวาง
บนทางใจ
>
บุญเพียงพบ ซบคำ ลำนำร่าย
ร้อยรสถ่ายจากจินต์ถวิลไหว
โอบคนล้าคราท้อ..พ้อห่วงใย
ฟากฟ้าไกล
กางกั้น
คอยบั่นทอน
ระลอกคลื่นกลืนทรายแล้วหมายกลบ
ซาดซัดลบทบม้วนล้วนกัดกร่อน
คอยเกาะกินเนื้อใจ
จนไหวคลอน
เกินจะย้อน..ถอนร้าง
ไปห่างตา
img src = http://
3574
4
0
หน้าส่วนตัว
