เม็ดทรายกายกองมองทะเล เดินโซเซว้าเหว่หรือทะเลเหงา มองไปคิดไปคล้ายตัวเรา คิดถึงเรื่องเก่าเหงาทรวง น้ำทะเลซัดซาดให้วาดฝัน อันดามันตะวันส่องโรยร่วง เรือใบลำน้อยค่อยค่อยไปตามดวง ในทุกช่วงชีวิตลิขิตใจ หากทะเลได้ยินเสียงพร่ำบ่น ของคนเหงาเหงาเศร้าหวั่นไหว เพียงแค่ช่วยอำนวยช่วยทางได้ จะขอบใจด้วยไมตรีที่มีให้ไปนิรันดร์