เย็นเยียบน้ำค้างกลางห้วงฟ้า คือเวลาเปิดหน้าต่างแห่งความเหงา ทบทวนถึงความทรงจำอันบางเบา และสายสัมพันธ์กับเพื่อนเก่าที่ผ่านมา เคยถักถ้อยร้อยความคิดผ่านอักษร ร่วมต่อกลอนร้อยใจเรียงเสียงภาษา บทเพลงแห่งความทรงจำยังตรึงตรา อักษรคมใช้แทนค่าความผูกพัน นึกถึงครั้งใดหัวใจก็เปี่ยมสุข วันเวลาแสนสนุกที่ผ่านนั้น บทกลอนที่ร่วมร้อยเป็นหนึ่งเดียวกัน คือสายใยที่ผูกพันฉันและเธอ แด่เพื่อนเก่าทุกคนนะคะ โคลอน ภีม คุณวฤก นายโจ้ dokkoon และคนอื่นๆอีกมากมาย หลังจากหายไป 5 ปีแน่ะ นายโจ้มาจุดประกายจนได้
2928
5
0
หน้าส่วนตัว
