เรไร
๏..ลึกลับดูยากแท้......หยั่งถึง
ในจิตคิดคำนึง...........ยากรู้
ใจตนจิตใจจึง............กำหนด
ชังชอบรักเกลียดผู้.....หนึ่งได้เชียวหรือ
๏..คือฉันทาคติให้........ชอบพอ
คนที่เก่งสอพลอ...........ยกปั้น
เอนอียงจิตเคล้าคลอ....เคียงคู่
ตาบอดถูกปิดกั้น..........รับรู้ชั่วดี
๏..มีโทสาคติแล้ว..........มิเห็น
ดีเลิศเพียรบำเพ็ญ.......หมดแล้ว
ความดีที่เคยเป็น..........สูญหมด
ความเกลียดชังปิดแก้ว..เนตรเนื้อด้วยชัง
๏..เหมือนดั่งเขลาโง่ไร้....ปัญญา
ขาดสติพิจารณา...............ถ่องแท้
หลงรูปรสด้วยโมหา.........-คติ
วิเคราะห์มูลเหตุแก้..........ยากยั้งจิตตน
๏..ภคยคติเกิดได้.............ด