แดนไกลไพรกันดาร ห้วยละหารลัดเลาะไป สายธารยังรินไหล ดั่งสายใยไม่ขาดตอน แดนไพรในป่ากว้าง กันดาร ธารใหญ่ห้วยละหาร บ่าล้น รินไหลดั่งสายธาร รัดเกี่ยว สายใย ไหลเอ่อละเมอพ้น ท่วมท้น ใจเรา หุบเขาไพรรกร้าง ดูอ้างว้างกลางหุบดอน เปลี่ยวเปล่าในสิงขร สายลมจรช่วยพัดไป หุบเขาไพรป่าร้าง ห่างไกล ป่าใหญ่กลางพงไพร เปลี่ยวร้าง เดียวดายเหม่อมองไป ไพรเถื่อน สิงขร วอนเอ่ยรำเพยบ้าง บ่นเย้า สายลม คนเดียวเดี่ยวเอกา ยากจะหาคนเข้าใจ ชีวิตคนบ้านไกล จะมีใครหนอนำพา เพีย
1676
1
0
หน้าส่วนตัว
