เนิ่นนานนักเท่าวันที่ฉันเกิด นับแต่วันถือกำเนิดดูโลกหล้า กับเดือนปีที่ผ่านไปในเวลา เหมือนไร้ค่าเปลี่ยวเหงาใจร้าวรอน มีเพียงเพื่อนร่วมทางต่างแปลกหน้า ได้พบเห็นพูดจาร่วมล้าอ่อน มาจากหนแห่งใดไม่อาทร แต่ที่รู้คือทุกข์ร้อนร่อนเร่มา พรุ่งนี้ตื่นคงไม่ต่างห่างวันนี้ ชั่วชีวีจะมีใครให้คุณค่า บุญหรือกรรมอันใดใยชักพา โชคชะตาหรือผู้ใดให้ชีวิต เหตุอันใดใยฉันนั้นกำพร้า กำเนิดมาพรหมองค์ใดใครลิขิต พ่อกับแม่มีหรือไม่ได้แค่คิด หรือฉันผิดที่ลืมตามาเป็น "คน" ?
1316
7
0
หน้าส่วนตัว
