ถ้าฉันแต่งกลอนได้สิบล้านบท เธอจะจดจำสักบทได้มั้ย เพราะที่จริงทุกบทออกมาจากใจ ใส่เติมความรู้สึกไว้ แรงบันดาลใจจากเธอ บางบทเศร้าคละเคล้ากับความเหงา บางบทสุขของสองเรา มั่นเสมอ และบางบทเป็นตอนที่ฉันพร่ำเพ้อ รอคอยเธอกลับมา เพื่อค้นหา ความสุขบทสิบล้านหนึ่ง