leknarak
ปากกาด้ามนั้น
ฉันวางมันไว้ในกล่องเก็บของ
ปิดผนึก ผูกด้วยริบบิ้นสีทอง
และไม่คิดเปิดกล่อง เพื่อหยิบมันขึ้นมา
นานแสนนานคล้ายจะลืมเลือน
เมื่อบางสิ่งย้ำเตือน คิดกลับไปค้นหา
แต่จะสำคัญอะไร...ก็แค่ปากกา
เก็บไว้อย่างเดิมดีกว่า จนเธอเข้ามา...คนดี
เธอคือแรงบันดาลใจ
และแล้วกล่องที่ปิดไว้...ก็ถูกเปิดออกในวันนี้
ปากกาคงสภาพเดิม ฉันหยิบมันขึ้นมาอีกที
เขียนสื่อความรู้สึกที่มี ทั้งที่ไม่คิดบอกใคร
อยากขอบคุณเธอสักล้านคำ
ที่ทำให้ปากกาด้ามนั้น...กลับมาอยู่ในมือได้ใหม่
ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าฉันยังมีหัวใจ
คำว่ารักที่เขียนไว้ ฉันมอบให้เธอ