แก้วประเสริฐ
จันทร์เพ็ญเด่นอังคาร
งามสวยเด่นเพ็ญสกาวพราวสล้าง
แลกระจ่างรงรองสนองศิลป์
หวนใกล้ฟ้าคราจันทร์วิจิตรจินต์
ดุจชีวินสิ้นเทวษเฉดรอยทุกข์
ฉัพพรรณรังสีรัศมีวงกว้าง
แสงกระจ่างพร่างพรายคล้ายโกสุม
ไร้กลิ่นรสเริงร่ามิร้อนรุม
สร้างสุมทุมนุ่มเอื้อเจือวิไล
ดาวอังคารเบิกฟ้าคราใกล้โลก
สีแดงโฉลกวงสว่างกระจ่างใส
ยี่สิบเจ็ดหนอคลอเคล้าจันทร์ไฉไล
ตะวันออกบอกนัยหัวใจรัก
นับพันปีที่เฝ้าเพน้าสรวง
เสมือนบ่วงห้วงคอยมิประจักษ์
เพียงโน้มเหน้าเร้าฤดีที่ใจภักดิ์
โอ้นงลักษณ์นารีที่รอคอย
มาบัดนี้สวรรค์ท่านเปิดแล้ว
หากคลาดแคล้วแปดพันปีจึงประจักษ์
ใกล้มานี้ข