เพียงพลิ้ว
ไม่เคยเป็นเช่นนี้ในชีวิต
คล้ายโดนพิษมนต์ร้ายสุดคลายไหว
นี่นะหรือคือเจ็บช่างเหน็บใน
หนึ่งหัวใจจะกระอักสักกี่น้ำ
ประโลมขวัญมั่นผ่านด่านความหมอง
โอบประคองฟันฝ่าตาแดงกล่ำ
รู้ให้หมดรสงามแห่งความช้ำ
จะได้จำลึกซึ้งพึงสังวรณ์
พาดวงจิตพิชิตโศกในโลกวุ่น
บาปหรือบุญหลายจุดอุทาหรณ์
ผ่านคมร้ายทำลายหวังทั้งอาทร
กรรมคราวก่อนคงใกล้ได้ติดตาม
ขอหัวใจอย่าไร้หวังพลังถอย
ขอริ้วรอยเจือจางมีทางข้าม
ขอพิษร้ายสะดุดหยุดลุกลาม
ขอห้ามปรามความเขลาหยุดเข้ามา
รับรู้รสความเจ็บฝืนเก็บต่อ
ดับความท้อต่อไปด้วยใจกล้า
หวังประสบพบแสงแห่งปัญญา
ระงับล้าให้สิ้น.....สุดยินดี
1964
18
0
หน้าส่วนตัว
