beautyangle
.....
คงจะลอยคล้อยเคลื่อนจนเลือนลับ
ไม่หวนกลับทางเดิมเริ่มสลาย
ก้อนนุ่มนุ่มกลุ่มคิดถึงมิเว้นวาย
เลยห่างหายห่างเหินเพลินนภา
ลอยไปไกลแค่ไหนใจคงรู้
คนรออยู่ที่เดิมเริ่มมองหา
แต่ไรลอยไกลลับก็กลับมา
ให้เห็นว่าก้อนนั้นยังมั่นคง
ก้อนคิดถึงหนึ่งก้อนก่อนนอนหลับ
เคยนั่งนับทวนคิดพิศวง
ลอยมาทักมาทายด้วยสายตรง
ก่อนล้มลงนอนหลับกับฝันดี
เคยร้องเพลงหวานหวานผ่านให้เหลิง
ความบันเทิงเริงรื่นชื่นสุขศรี
เคยหยอกเย้ายั่วเล่นเช่นทุกที
มาวันนี้ก้อนนั้นพลันเปลี่ยนไป
คงจะลอยคล้อยเคลื่อนจนเลือนลับ
ดูเหมือนกับก้อนเก่าเจ้าไปไหน
ฤาก่อกลุ่มอีกก้อนเว้าวอนใคร
ถามได้ไหม..ไปจริงจัง.