. เจ็บ..ใยจึงต้องเจ็บ ให้เก็บรับเป็นบทเรียน ชีวิตยังวนเวียน ท่ามเพียรที่หวังงดงาม หม่น..ทำใมใจหม่น ใจตนยังวนเวียนย้ำ รอบฟ้าครามืดดำ คืนค่ำเดือนพราวคราวยล ห่วง...ก็รู้ว่าห่วง ห่วงหามายาดอกฝน หลั่งหล้ามาให้ยล ชื่นกมลมิมีโรยรา กลัว...แม้รู้ว่ากลัว แสนกลัวหัวใจเมื่อล้า เมื่อรักถักทอมา พบว่ามิตรมีมากมาย จริง...ก็รู้ว่าจริง จริงใจนั้นไม่มีขาย มิตรแท้ทั้งหญิงชาย อยากได้ต้องสร้างเอาพลัน รัก..ก็รู้ว่ารัก ทอถักสร้อยใจใยขวัญ ในท่ามคืนและวัน ร่วมฝันว่ามีเธอเคียง ...... คนกุลา .........
1123
13
0
หน้าส่วนตัว
