ไม่เคยมีโอกาศส่งสายตา ไม่เคยมีเวลาได้สุงสิง ไม่เคยได้กล่าวคำบอกความจริง ไม่เคยทิ้งความหวังให้บ้างเลย มีแต่เหินไกลห่างช่องว่างเว้น มีแต่เป็นตัวประกอบตอบเฉลย มีแต่เล่นตัวตลกตกบทเชย มีแต่เฉยวางมาดเราขลาดกลัว หมดสิ้นความอบอุ่นเคยครุ่นหวัง หมดสิ้นพังวิมาณพาลยิ้มหัว หมดสิ้นความมั่นใจในตนตัว หมดสิ้นชั่วพริบตาอารมณ์เปรม เคยฝันหวานมานชื่นทุกคืนค่ำ เคยปลื้มในน้ำคำสุขเกษม เคยสนุกสุขใจได้อิ่มเอม เคยเติมเต็มฝันไกลใยลืมเลือน