นักเขียนเกรียนสามด้าน
ยามที่มีดวงดาวสกาวฟ้า
เงยหน้ามองท้องนภาสว่างใส
เมื่อตัวฉันคิดถึงเธอครั้งใด
... มีเพียงแสงในหัวใจริบหรี่ลง
เคยมีครั้งที่เราสองมองดูฟ้า
ดวงจันทราคล้ายจะยิ้มให้ดาวหงส์
กระต่ายที่อยู่บนฟ้าทำหน้างง
... เพราะวันนี้ฉันนั่งปลง "น้ำตานอง"
เคยเชื่อว่า "คู่แล้วไม่แคล้วกัน"
เวลาจะไม่แปรผันรักเราสอง
หัวใจเธอนั้นเลอค่ากว่าใครครอง
... ฉันขอจองเก็บไว้นานเท่านาน
เคยเชื่อว่า "มีด้ายแดงมัดเราอยู่"
ให้เป็นคู่กันไปให้สืบสาน
พร่ำบอกรักเป็นร้อยพันจากวันวาน
... จนพ้นผ่านมาถึงวันแปรผันไป
อัน"คู่แล้วไม่แคล้วกัน"นั้นมีจริง
เพราะบางสิ่งทำให้ฉันต้องหวั่นไหว
พร่ำรำพัน"เธอเปลี่ยนแปลงแกล้งมีใจ"
...
1252
2
0
หน้าส่วนตัว
