มีเพียงความรู้สึกของใบไม้ไหว แทรกซึมในหัวใจตอนนี้ เพียงสายลมเท่านั้น ที่เติมความว่างเปล่าที่มี ขอบคุณพระจันทร์ที่ ใยดี ความเดียวดาย ทบทวนความหมายของวานวัน ที่แล่นผ่านสำนึกฉัน กลางเดือนหงาย น้ำตาร่วงกระทบแสงดาวพราวพราย อยากให้เรื่องราวระเหยหายไปขอบฟ้า เมื่อความฝันมันเปลี่ยนเป็นสีหม่น เมื่อความรักร่วงหล่นไร้ค่า เพียงค่ำนี้เท่านั้น ที่ฉันจะจมจ่อมกับเวลา รุ่งเช้าตื่นขึ้นมา ชีวิตจะยังมีวันข้างหน้าต่อไป
968
1
0
หน้าส่วนตัว
