กิ่งโศก
เปลือกนอกหุ้ม คลุมห่อ จึงบ่เห็น
เนื้อในเร้น เช่นไร ใยคาดถึง
อาจสกาว ขาวเด่น ดั่งบัวบึง
ฤา..สะพึง พิษร้าย อสุรา
บ้างถูกเปรย เผยปลิ้น สิ้นอร่าม
ลอกเปลือกงาม เหลือแก่น แกนไร้ค่า
อวดผยอง เยี่ยงหงส์ เหิรเมฆา
พอเป็นกา แก่นแท้ แลระทม
เปลือกขี้เหร่ ดูเล่ห์ร้าย ข้างในล้ำ
เนื้อในคำ ค่าวิไล ไร้รสขม
ประจักพิศ ผลกระทำ กว่าคำชม
ลิ้มภิรมย์ เหนือพจน์ รสอื่นใด
หากจะพิศ พินิจคน พินิจเถิด
นอกในเปิด หยั่งเห็น เส้นขุ่นใส
ทะลุแล ลอดเปลือก เลือกแลใน
ผ่องไสว ขุ่นข้น คนที่แล
ก่อนจะลิ้ม ชิมรส ผลาผล
ม-น-ดล สดับ รับรสแท้
ว่าหวานขม อมเปรี้ยว หรือปร่าแปร
ผ่านการแล พิ
2586
34
0
หน้าส่วนตัว
