ครูพิม
เพียงเพราะหวังยังสวยด้วยความหวัง
ใจจึงยังสั่งสู้อยู่ไม่ถอย
ที่ผ่านมาล้าช้ำน้ำตาปรอย
ทุกข์ไม่น้อยหนอใจให้อดทน
เพียงเพราะรักประจักษ์มั่นจึงหมั่นถาม
คอยติดตามถามไถ่ไปทุกหน
แม้เคยทำย้ำหลอกยอกกมล
แต่ใจคนคนนี้มิผันแปร
เพียงเพราะรอขอใจให้ยึดมั่น
บนทางฝันบั่นทอนสั่นคลอนแท้
หนทางขวางห่างไกลไม่ผันแปร
เพียงดูแลแม้ไกลใช่หวั่นกลัว
เพียงเพราะเราเข้าใจเยื่อใยรัก
ที่ทอถักปักทรวงห่วงทูนหัว
ด้วยหน้าที่มีอยู่เรารู้ตัว
ใครยิ้มยั่วพัวพันนั้นไม่มี..
เพียงเพราะใจใฝ่ปองจึงตรองย้ำ
ให้จดจำคำหวานผ่านวิถี
ด้วยลำนำคำอ้อนกลอนวลี
จากใจที่รักล้นจนท้นทรวง
เพียงเพราะโลกสวยงามด้วยความรัก
จ
1533
33
0
หน้าส่วนตัว
