เรริน
จวนแหลกแล้วหัวใจข้างในนี้
รอยคำพี่เด็ดขาดช่างบาดเฉือน
ไร้หนทางบรรจบควรลบเลือน
เปรียบเสมือนหายลับไปกับกาล
นิ่งเศร้าสร้อยทนทุกข์ร้างสุขศรี
ห้วงราตรีเตรียมตรมแผ่วลมปราณ
สลัดสิ้นความรักหมายหักหาญ
รอยคำลาญหมดเยื่อมิเหลือใด
แม้นบางครั้งหวั่นไหวอาลัยหา
นึกเมื่อคราจดจารร่วมขานไข
บรรจงวางรอยคำเปรียบย้ำนัย
เสียงหทัยฟ้องอยู่ย่อมรู้ดี
อาจเดียวดายเหงาหงอยจึงคอยพล่าม
เผลอทวงถามถึงถ้อยรอยคำพี่
รสคำหวานจารจดผ่านบทกวี
ณ วันนี้รอยสวาทพลันขาดลง
อยากลืมเลือนรอยคำตอกย้ำจิต
เปรียบดั่งพิษบาดรอยให้คอยหลง
มอบใจภักดิ์หนึ่งนั้นด้วยมั่นคง
และซื่อตรงถาวรมิคลอนคลาย
ครองสติมุ่งมั่นหย
879
1
0
หน้าส่วนตัว
