ความรู้สึกสรรพสิ่งทั่งร่างกาย มีเดียวดายอ้างว้างช่างร้าวราน ยากบรรยายทุกสิ่งเลือดวิ่งพล่าน ใกล้พบพานสาญสูญทั้งอินทรีย์ ถูกความเจ็บช้ำชอกเข้าตอกย้ำ ถูกทำซ้ำซับซ้อนทั้งชีวี มีความหวังบ้างครั้งกลับหมองศรี แม้ทำดีทุกอย่างกลับพินท์พัง ทั้งวิญญาณร่างกายมอบทั้งหมด กลับถูกทดแทนค่าด้วยสิ้นหวัง ไม่มีเหลือเยื่อใยให้จีรัง คงถูกฝังทั้งเป็นตลอดเอย