ฉันรักเธอรักเธอเผลอไหวหวั่น
ว่าสักวันฉันคงถูกทอดทิ้ง
และแล้ววันฉันคิดมันเป็นจริง
ถูกเธอทิ้งไม่เหลือแม้เยื่อใย
หากฉันมีปีกบินคล้ายดั่งนก
เหินระหกผกเผินเพลินอาศัย
แต่ปีกฉันคงร่อนไม่ทั่วใจ
ให้..บางใคร..ซาบซึ้งถึงคำรัก
ฉันคงเป็นแค่นกที่ผกผิน
โบกโบยบินตายลงตรงหน้าตัก
เธอไม่เห็นไม่แลแม้ความภักดิ์
เธอคงไม่รู้จักรักฉันมี
ให้น้ำตารินหลั่งดั่งสายเลือด
ต่อให้เชือดเฉือนใจทั้งหมดนี้
เธอไม่แลไม่เห็นแม้ชีวี
ที่ฉันพลีเพื่อเธอแทบขาดใจ
* * * *
แด่เธอผู้เป็นที่รัก.....ในค่ำคืนของความคิดถึง