กอกก
...เส้นทางเหงา...
เส้นทางเหงา.....
มีเพียงเราลำพัง วังวนหมอง
กลางกระแสผู้คน ล้นก่ายกอง
ใจไม่ผ่องเหมือนคล้าย หน่ายโลกลวง
เดินก้าวไปในทาง ที่ย่างเหยียบ
เย็นยะเยียบโหยหา คนห่วงหวง
เหนื่อยหนักหนาล้าล้น คือผลพวง
จึงขอหน่วงเจ็บนี้ ที่ยอกใจ
เดินทางไกลใจเหงา เศร้าเหลือล้น
อึดอดทนเท่านั้น วันหวั่นไหว
คนอ่อนแอแพ้รัก เคยชักใย
จึงโหยไห้มีน้ำตา มิลาเลือน
ใบหน้ายิ้มพริ้มละไม ทั่วใบหน้า
แต่อุราเจ็บใน คล้ายใครเฉือน
ตามหารักที่ร้าง เริ่มลางเลือน
ฝืนหน้าเปื้อนสดใส ใคร่หลอกลวง
มองผู้คนขวักไขว่ ใจกลับเหงา
มีเพียงเราเขลาขลาด ทาสแห่งสรวง
ชาชินแล้วพลัดพลาด ปราศคู่ควง