ไร้ใจ
เปรียบใจคนเหมือนทะเล
ใจคนนั้นก้อโลเล.....
เหมือนคลื่นทะเล...
ที่กระโหมกะหน่ำ....
ยามมีพายุร้าย
เปรียบฉันดั่งเรื่อน้อย
ลอยร่อนในทะเล
เรื่อน้อยก้อลอยไป
หาจุดหมายปลายทาง
ร่องเรื่อน้อยเรือยไป
ร่องไปกลางทะเล
ร่องเรื่อ...ลำน้อยหารัก
เดินทางอยู่กลางคลื่นที่กะหน่ำ
มองหาจุดหมาย.....
มองหาชาดฝังเพื่อพักพิง
เหนื่อยนักกลับการเดินทาง
อันแสนยาวไกล
เดินจนเหนื่อย...ท้อใจ
มองหาจุดหมายก้อไม่มี
อยากรู้จัง...เรื่อลำน้อยคอยหารัก
จะมีไหมที่เรื่อลำนี้จะพบใคร
จะเจอจุดหมายที่เฝ้าฝันไว้
เหมือนดั่งชีวิตที่ไม่มีค่า
จะคุ้นและหาจุดหมายก้อไม่มี
อยากฝากชีวิตไว้กับทะ
911
2
0
หน้าส่วนตัว
