เฮาชาวดอย
กลอน
กราบขอบคุณที่แม่ได้ให้กำเนิด
สุดประเสริฐเหนือใครในใต้หล้า
กราบขอบคุณน้ำนมต่อลมมา
อุดมค่าชื่นชมอุดมปี
กราบขอคุณความรักหนักกว่าหล้า
กว้างกว่าฟ้ายาวไกลไปทุกที่
กราบขอบคุณเมตตาที่ปรานี
ให้ลูกมีชีวิตจิตวิญญาณ
สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ ๑๙
อันใดในปฐพีฤเทียมพระชนนี ชื่นในกระแสขี-
ระธาร
ปกป้องผองภยพิษมิเว้นสิบริบาล ทุกยามทิวาวาร
รตี
โคลง๔
สุมใจไฟรักแท้ ทุกข์ทน
ลำบากยากลำบน บ่แค้น
รักอันบริสุทธิ์ยล พิสุทธิ์ยิ่ง
ใดฤจักมาดแม้น แม่ได้ใครมี
ชีวิตลูกเกิดด้วย มารดา
คุณแม่ยิ่งมหา- สมุทรกว้าง
เลิศแล้วยิ่งพรรณนา เพียงนั่น
มิอาจจักกล่าวอ้าง ออกด้วยอักษร
ยานี๑๑