พี่ดอกแก้ว
พลัดพรากจากสิ่งคุ้น ........เคยเรียง
คอนที่เคยร่วมเคียง...........ห่างเหย้า
คือเศษแห่งกรรมเพียง......นิดหน่อย
จากเหตุเคยพรากเค้า........เนิ่นแล้วนานกาล
กักขังเพราะเหตุด้วย.........เบียดเบียน
สิ้นอิสระเวียน..................ฟากฟ้า
อาหารที่คลื่นเหียน...........ผิดปาก
วิบากท่วมทับหล้า ...........ไม่พ้นผลกรรม
ปล่อยสัตว์เพื่อช่วยให้.......พ้นขัง
คือกุศลประดัง.................อีกข้าง
ผู้ทำที่มุ่งหวัง ..................เพื่อสุข
มอบอิสระสร้าง................แก่ผู้ถูกเบียน
คนก่อเวรเพื่อได้...............ตัวเขา
วางข่ายเพื่อหมายเอา........นกได้
คือผู้ล่วงบาปเคล้า........
1841
11
0
หน้าส่วนตัว
