กุ้งหนามแดง
โถ! เราพวกต่ำชั้น...........ติดดิน
สิทธิ์แค่ความพอกิน.........ยื่นให้
อดทนย่อมชาชิน.............ทุกข์ผ่อน
คิดอย่างเดียวจำไว้..........อิ่มท้องไปวัน
ถูกผิดจิตต่างขั้ว............ธรรมดา
หลีกห่างวางตำรา............สู่หิ้ง
หางอึ่งตามปัญญา..........รัฐหว่าน
เทียบเท่าคำเพราะพริ้ง.....ส่วนน้อยดังเกณฑ์
โอกาสตกสู่พื้น...............ฐานทุน
ทรัพย์เซ่นสนับสนุน.......คล่องแล้
รอท่าความสมดุล............เกินกู่ กลับมา
ใครเล่าจักหมายแก้...........เหลื่อมล้ำจำยอม
ยกระดับคับแค้น..............พอทำ
ปรับเปลี่ยนความระกำ......เคลื่อนคล้อย
สุดโต่ง.อมพะนำ.............แทบด่าว
ซุกซ่อนรอยด่างพร้อย...
1760
10
0
หน้าส่วนตัว
