ปราสาททราย บนชายหาดคลื่นซัดสาด ปราสาทหายกลับคืน สู่ผืนทรายเนิ่นนานไป ไร้ร่องรอยดอกไม้ ที่เบ่งบานไม่กี่วัน พลันร่วงผล็อยตระหนักหนอ เวลาน้อยอย่ามัวคอย รอเวลาทำได้ จงทำเถิดสิ่งประเสริฐ อันล้ำค่าความรัก ความเมตตามัวรอท่า ทำไมกันแบ่ง่ปัน สิ่งดีดีแก่น้องพี่ เพื่อสร้างสรรค์เพียงรอยยิ้ม ที่ให้กันโลกเราพลัน น่าอยู่เอย
2074
0
1
หน้าส่วนตัว
