ตราชู
รำพึงจากภวังค์ที่หวังวาย
เคยวาดฝันสวรรค์ใฝ่ว่าไฟฝ่อ
คนแข็งข้อแค้นเคียดคลายเกลียดขึ้ง
มาโนชหนุนคุณนำครุ่นคำนึง
เห็นโทษถึงการที่โก่นบีฑา
การุณย์เจิม เริ่มประจักษ์รวมรักเจต
ลดสาเหตุหุนหัน ลดปัญหา
ละมุนละไมใจมีไมตรีมา
อีกมิช้าชนชั้นเฉิดฉันชน
แต่แล้วฝันสวรรค์ใฝ่บรรลัยฝัน
ยลสิ่งสรรพ์ซ้อนซับแสนสับสน
มีเขา/เรา เร่าร้อนร้าวรอนทุรน
รุมรุกร้นเร้นร้ายรอบรายเรียง
ดั่งโดนปืน ฝืนไปฝืนใจปวด
แม้มี่สวดมนต์ศาสน์จนขาดเสียง
ก็ไร้วันอันสว่างเสริมสร้างเวียง
ทำได้เพียงแค่พอชะลอภัย
เห็นเลือดชลล้นฉานห่อนนานช้า
เราจักมามาดมั่นโรมรันใหม่
ต่างปองชัย ไป่ช้าต่างปราชัย
ความจัญไรประหนึ่งแร้ว
1148
2
0
หน้าส่วนตัว
