ปริญญา อินทร์อุดม
อันอ้อมแขนที่ไม่ต้องร่ำร้องหาทุกเวลาเอื้ออกไว้ปกป้องทั้งยินดีที่จะคอยประคองและสำรองไว้ทุกเมื่อเพื่อพึ่งพิงนั่นก็คืออ้อมแขนแสนล้ำค่าที่ทรงความกรุณาเมตตายิ่งยามหนาวเหน็บเจ็บไข้พึ่งได้จริงยามแอบอิงพิงอ้อมย่อมมั่นคงภายในอาณาเขตวิเศษนั้นสิ่งที่ฝันได้ตามความประสงค์ซึ่งแล้วแต่ประเภทเจตจำนงที่เจาะจงจากผู้ซึ่งเข้าพึ่งพาแด่เจ้าของอ้อมแขนแสนอบอุ่นที่การุญปกปักและรักษาด้วยสำนึกพระคุณกรุณาอ้อมแขนซึ่งพึ่งพามานานยาวเมื่อได้อิงอุ่นไอในอ้อมแขนในดินแดนหัวใจจะไม่หนาวจะฝนตกลมจัดพัดกี่คราวพายุกร้าวหนาวใดก็ไม่กลัวมหิทธานุภาพพร้อมแห่งอ้อมกอดช่วยให้ปลอด ภัยรุม และคุ้มหัวให้พ้นผ่านกร้านคมลมเนียนัวฝนฟ้ารั่วตลอดก็ปลอดภั