ฝากฝัน
มองนัยน์ตาล้าหม่นของคนเฒ่า
ประกายเร่าวาวหวามด้วยความหวัง
เคยหวั่นไหวใจช้ำอ่อนกำลัง
ลูกคืนหลังยังนาฟ้าสีทอง
มาเถิดลูกผูกใจไว้ในทุ่ง
สร้างเรียวรุ้งปรุงใจมิให้หมอง
เก็บตะวันปั่นฟ้าเข้ามาครอง
ราตรีร้องปองหมายร่ายโลมจันทร์
โอบลูกชายหมายตามาฝากฝัง
ให้ข้ามฝั่งยังฟากกับฝากฝัน
ร่วมร้อยเรียนเพียรรู้อยู่ร่วมกัน
เชื่อมสัมพันธ์มั่นใจในจุดยืน
เจ้าเห็นไหมใครปลื้มจนลืมกลับ
คอยกำชับปรับใจให้ทนฝืน
เขาอยู่เรียงเคียงขวัญทุกวันคืน
เฝ้าชมชื่นรื่นรมย์เจ้าสมใจ
เจ้าจงเพียรเรียนรู้ดูให้เห็น
ทำให้เป็นเช่นชั้นอย่าหวั่นไหว
มองตัวตนค้นหาค่าภายใน
ทำสิ่งไหนให้รู้อยู่พอเพียง
อย่าหวังรอขอ