อยากกระซิบความช้ำตรมผ่านลมเหงา
อยากบอกเล่าความหมองหม่นแต่หนหลัง
อยากบอกเล่าความทุกข์ที่ถาโถมโหมประดัง
ที่คอยฝังไม่ลบเลือนเหมือนแผลใจ
แต่กายบอบช้ำขมขื่นกล้ำกลืนกว่า
ใจปวดปร่าไหวหวั่นและสั่นไหว
น้ำตาหยดรินหยาดแทบขาดใจ
อยากมีใครห่วงหาและอาทร
ไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรแล้ว
อยู่กับลมหายใจผ่ะแผ่วและออ่นไหว
มีแต่เพียงความอ้างว้างอยู่กลางใจ
เพีย