ไอติมรสต้มยำ
กวีรัก หักฤทัย พ่ายแพ้รัก
จมใจปลัก รักร้าง ห่างเลือนหาย
เขาสิ้นรัก หักสัมพันธ์ พลันเดียวดาย
เหลือเพียงกาย ภายนอก บอกตัวตน
แต่ภายใน ใจที่เหลือ คือความช้ำ
สุดระกำ ช้ำแล้วช้ำ ซ้ำร้อยหน
ยิ้มสู้ฟ้า ล้าเท่าใด ใจต้องทน
เกิดเป็นคน ต้องทนได้ เรื่องแค่นี้
ยิ้มรับมัน ความเจ็บปวด ที่ได้รับ
จงซึมซับ รับเอาไว้ อย่าหลีกหนี
ยิ้มรับมัน แล้วขอบคุณ ที่เคยมี
ความเจ็บปวด ที่แสนดี ที่ได้เจอ
ถ้าไม่เคย เจ็บปวดใจ คงไม่รู้
รักเป็นครู สอนให้เรา แกร่งเสมอ
กว่าจะผ่าน การทดสอบ ต้องทนเจอ
ขอบคุณเธอ ทุกคน ที่ทิ้งกัน
**** เคยทิ้งให้คนร้องไห้มาหลายคน
พอถึงวันนี้ ก็เลยม