ฟ้าหยอกเอิน
เราได้รับบทการเป็นแม่ ก็เมื่อลูกสาวของเราได้คลอดออกมา เราฟูมฟัก ทนุถนอมและเข้าใจถึงความรักที่บริสุทธิ์ที่มีให้กับลูก ได้อยู่ใกล้ชิด ได้กอด ได้หอมแก้ม ได้ปลอบขวัญ ได้สัมผัสมือน้อย ๆ ของลูก ทุก ๆ วัน ช่วงระยะเวลามันช่างแสนสั้นเหลือเกิน เราได้อยู่กับลูกแค่เพียงแค่ 3 เดือนแรกเท่านั้น ลูกก็ต้องจาก อกแม่ไป ถึงเวลาที่แม่จะต้องกลับไปทำงานแล้ว ไม่มีคนเลี้ยงเจ้า จึงต้องตัดใจให้ลูกไปอยู่กับปู่ย่าที่ ลำปาง ซึ่งเราต้องทำงานอยู่ที่ระยอง ส่วนตากับยายก็รับราชการครูอยู่ ไม่มีใครมีเวลาที่จะเลี้ยง ครั้นจะฝากหรือจ้างคนเลี้ยงก็กลัวหลาย ๆ อย่าง ปู่กับย่าเลยขอไปเลี้ยงให้ การพลัดพรากจากกันครั้งแรกจึงเกิดขึ้นมันช่างแ
1429
3
0
หน้าส่วนตัว
