หมอกควันจางละเลียดเฉียดทิวเขา สายลมเบาพัดพลิ้วลิ่วเข้าหา นกน้อยโผผกผินบินเข้ามา สุขอุราได้ยลชมสุรีย์ ธรรมชาติเสกสรรค์นั้นปั้นแต่ง ด้วยมีแรงแห่งรักปักเข้าที่ หัวใจนี้เริ่มหวั่นสั่นแล้วนี่ ทั้งชีวีคงสุขทุกข์มลาย ยามเมียงมองธรรมชาติช่างเสกสรรค์ คงเป็นวันฝันสวยช่วยบรรยาย มีความรักครั้งใหม่ใยต้องอาย คงได้คลายความทุกข์สุขของเรา อยากเป็นนกผกผินบินไปหา ตัวแก้วตาที่ซึ่งซึ้งใจเฝ้า แม้ยามเหงายังพลอยเป็นเพื่อนเรา ความอับเฉาหมดลงคงสุขเอย
1169
13
0
หน้าส่วนตัว
