ปริญญา อินทร์อุดม
ทำห้าแต้มแถมหน้าแตกแต่แรกเขียนได้ร่ำเรียนจึงรู้พอกู้หน้าพอมีแสงเรืองรองฉายส่องมาช่างเมตตาอุตสาหะเจียระไนแม้จะเป็นเพชรดี...ไม่มีช่างจะสว่างสวยสะได้ไฉนเหมือนเศษหินชิ้นมัวทั่วทั่วไปความสำคัญอันใดย่อมไม่มีถึงเป็นชิ้นหินสี...ช่างดีเลิศก่อให้เกิดหลากหลายประกายสีคุณค่าเปรียบเทียบทันอัญมณีคือความดีแห่งช่างผู้สร้างมาจะจารึกชื่อเสียงอยู่เคียงเพชรเป็นก่องเก็จเลิศเลอเสมอหน้าจะเป็นตราประทับกับศิลาบอกนามาช่างฝีมือคือรางวัลสำคัญเท่าเทียบช่าง...สร้างเพชรหรูปวงกวีมีครูเป็นผู้ปั้นยังมีเพชรมีพลอยอีกร้อยพันรอคอยวันเป็นมณี...มีราคาเรียงร้อยถ้อยคำพูด สูตรสำเร็จในนามเพชร แทนพลอย จากดอยป่าที่กองโต เท่า ภูเขาเลากา*ร้อ
1455
8
1
หน้าส่วนตัว
