26 พฤษภาคม 2550 17:58 น.

รักฉันเถอะ !

คีตากะ

รักฉันเถอะ !เสมือนเธอไม่เคยเจอใคร
รักฉันเถอะ ! ตลอดไปไม่แปรผัน
รักฉันเถอะ ! เราจะอยู่คู่เคียงกัน
รักฉันเถอะ !รักฉันเพียงผู้เดียว

รักฉันเถอะ ! เธอจะเป็นอิสระ
ตามฉันมา ! เถอะนะอย่าเฉลียว
สู่ดินแดนอันสอดคล้องและกลมเกลียว
ตามฉันเพียงผู้เดียว ตามฉันมา !

รักฉันเถอะ !เหนือกว่าชีวิตเธอ
ฉันคือชีวิตของเธอที่แท้หนา
เราจะอยู่เหนือความกลัวและโศกา
อยู่เหนือกว่าพรมแดนแคว้นทั้งมวล

รักฉันเถอะ !เหนือความรุ่งโรจน์ใด
ฉันคือความรุ่งโรจน์ไซร้ไม่ผันผวน
จงสละละทิ้งสิ่งทั้งมวล
ทุกสิ่งล้วนเพียงรักฉัน ตามฉันมา !
				
21 พฤษภาคม 2550 15:52 น.

สิ่งที่ซ่อนอยู่

คีตากะ

เหตุกวีทอดทิ้งหมึกจารึกถ้อย
ลืมเรียงร้อยร้อยกรองทำนองศิลป์
เพราะหัวใจไร้เขตขัณฑ์พลันหลั่งริน
เกินถวิลกินย่อยเป็นถ้อยเรียง

เหตุจิตรกรวางพู่กันอันพลิ้วไหว
ลืมกวาดไกวความงามทำบ่ายเบี่ยง
เพราะใจเผยภาพภายในไร้สำเนียง
เกินเทียบเคียงเยี่ยงอย่างทางจิตรกรรม

เหตุนักปราชญ์ปล่อยตำราสิ่งจารึก
ลืมสำนึกตรึกตรองครรลองย่ำ
เพราะดวงใจได้แจ้งทางแห่งธรรม
เกินปัญญาหาคำพร่ำบรรยาย

เหตุนักบวชละบทสวดเปี่ยมมนตร์ขลัง
ลืมสอนสั่งยังชนคนทั้งหลาย
เพราะในฌานพบญาณอันแยบคาย
เกินขอบข่ายในบัญญัติอัศจรรย์...				
21 พฤษภาคม 2550 15:38 น.

ช้าก่อน !

คีตากะ

ช้าก่อน ! ธรณีอย่าพิโรธ
กราดเกรี้ยวโกรธโทศามาสั่นไหว
ปานจะกลบตลบดินจบสิ้นไป
แม้ชนไร้เมตตาโปรดอภัย...

ช้าก่อน ! อุทกอย่าโศกเศร้า
กลืนกินเอาเหล่าชนท่วมท้นไหล
ชะล้างบาปอาบดินสูญสิ้นไกล
แม้ชนไร้กรุณาโปรดอภัย...

ช้าก่อน ! วาตะอย่าโกรธา
เห็นชีวาค่าด้อยพลอยโบกไหว
ราวเม็ดทรายรายเรียงเพียงล่องไป
แม้ชนไร้มุทิตาโปรดอภัย...

ช้าก่อน ! อัคคีอย่าวิปโยค
เผาผลาญโลกรกร้างหมายสร้างใหม่
ขอเวลามหาชนเพื่อกลับใจ
แม้ชนไร้อุเบกขาโปรดอภัย...				
8 พฤษภาคม 2550 17:39 น.

คำอุทธรณ์ของคนบ้า

คีตากะ

หามิได้ ! ความทุกข์ที่รุกเร้า
เป็นใจเราเฝ้าก่อรอเผาผลาญ
แต่ด้วยชนทนทุกข์ทุกวันวาร
จึงแพร่ผ่านรานใจอ่อนไหวตาม

หามิได้ ! ที่อ่อนแอใจแพ้พ่าย
เพราะแหน่งหน่ายใจเราถูกเขาหยาม
แต่เพราะเขาเมามัวหลงชั่วทราม
เราคอยปรามห้ามเขาแต่เปล่าดาย

หามิได้ ! โลภโกรธหลงอันคงมั่น
เราสร้างสรรค์หมั่นสร้างอย่างมั่นหมาย
แต่เหตุมาจากมนุษย์สุดวุ่นวาย
เราจึงกลายคล้ายเขาแต่เท่าทัน

หามิได้ ! เหตุความบ้าที่ปรากฏ
ด้วยเราหมดสิ้นสติดีแต่ฝัน
แต่เราทำพูดคิดผิดแผกกัน
เขาจึงหยันมันบ้าเกินหน้าคน !				
8 พฤษภาคม 2550 16:57 น.

หนึ่งในดวงใจ

คีตากะ

เธอคือกึ่งครึ่งหนึ่งของวิญญาณ
ครั้งวันวารสร้างโลกเคยโยกไหว
มาจากแหล่งแห่งเดียวของเสี้ยวใจ
จากหฤทัยพระผู้สร้างทรงวางมา

เธอคือสิ่งยิ่งใหญ่ใจหาโหย
กาลร่วงโรยแค่ไหนยังใฝ่หา
ทุ่มชีวิตจิตใจหวังได้มา
แนบอุราพาชื่นทุกคืนวัน

เธอคือรักหนักแน่นแสนห่วงหวง
ประหนึ่งดวงฤทัยไอศวรรย์
เติมเต็มใจให้สมบูรณ์อุ่นสัมพันธ์
เปลี่ยนความฝันอันเลวร้ายให้กลายงาม

เธอคือใคร ใช่อีกคนฉันบ่นเพ้อ
หลงละเมอเธออยู่ไกลจึงได้พล่าม
เราเป็นหนึ่งใช่สองคล้องติดตาม
เธอนำความรักแท้มอบแด่ใจ.... 				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟคีตากะ
Lovings  คีตากะ เลิฟ 0 คน
Lovers  4 คน เลิฟคีตากะ
Lovings  คีตากะ เลิฟ 1 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟคีตากะ
Lovings  คีตากะ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงคีตากะ
>